Even voorstellen: wij zijn Hylke Sasse en Jori Vermeij, allebei lid van de Goudse Watersportvereniging Elfhoeven. Dit jaar varen we een seizoen in de Flying Dutchman (FD) om te kijken hoe dat beviel. Spoiler alert na de North Sea Regatta (NSR): het bevalt uitstekend!
De basis: van de FJ naar de FD
Ik, Jori, leerde zeilen op de Reeuwijkse Plassen in de FJ, waarin ik in 1996 begon met wedstrijden. In 2011 stapte Hylke bij mij aan boord bij gebrek aan een vaste bemanning. Dat bleek een gouden greep: we bleven een team tot en met 2016, met als absoluut hoogtepunt een tweede plaats op het EK. Daarna splitsten we op om de klasse groter te maken. Hylke bleef hard gaan en pakte sindsdien meerdere Europese- en wereldtitels.
Gezonde spanning voor het Pinksterweekend
Nu naar het heden. Het Pinksterweekend betekent traditiegetrouw: de NSR op de agenda. Vorig jaar deed de FD helaas niet mee. Zonde, want Scheveningen is verschrikkelijk mooi vaarwater. Goed voorbereid en ingelezen in de lokale effecten van kust en stroming, begonnen we met een gezonde spanning aan het weekend. Hoe zouden we het doen en wat konden we verwachten van de concurrentie?
Omdat we als enige team de boot al op vrijdag brachten, hadden we alle tijd om rustig op te tuigen en kennis te maken met de andere zeilers. Die tijd werd onverwacht nog langer toen de uitstelvlag omhoogging. De weersomstandigheden waren zomers: een verkoelend briesje aan de kust en een wind van 5 tot 9 knopen. Zodra er genoeg wind stond om überhaupt tegen de stroom in te komen, ging de D-vlag in de mast en mocht de vloot los.
Dag 1: Zuidenwind, stroom en de U-vlag
Onze baan lag aan de zuidkant van Scheveningen, die we deelden met de MaxFun 25, SB20 overtuigend en J/22. Met de wind én de stroom uit het zuiden werd de eerste startprocedure ingezet onder de U-vlag. Op het programma: een up-downbaan van twee ronden.
- Race 1: We kenden een veilige start. Dat was eenvoudig, want de stroom hield ons sowieso achter de lijn. In het eerste kruisrak bleven we goed bij de rest. Het veld rekte langzaam uit en we finishten knap als 3e.
- Race 2: De stroom begon te kenteren. We hadden een mooi gevecht met Dennis & Thijs en pakten een mooie 4e plaats.
- Race 3: Nu hadden we de stroom mee op de startlijn. Dat betekende een hoog risico op een UFD (valse start). Een ander team zat te slapen en lag een minuut voor het schot nog ruim over de lijn. Het voor de windse rak was hierdoor erg lang. Met de brandende zon werd het een zwaar mentaal rak waarin je de concentratie makkelijk verloor. We sloten de dag gelukkig goed af met nóg een 4e plek.
Dag 2: Noordelijke bries, kenterende stroom en gebruik van de kustlijn
Dag twee begon met amper wind. Wel een beetje verkoelend, maar absoluut te weinig voor de stroom die er stond. Na ruim een uur uitstel klonk het startsein en mochten we het water op. De wind was gedraaid naar het noorden en de stroom zou een uur eerder kenteren. Scherp zijn bij de start was dus een must, want de stroom zette ons over de lijn. Weer lag er een team te vroeg overstag met een UFD tot gevolg.
Omdat de voorspelling zei dat de wind zou toenemen, zetten we de mast één standje achterover.
- Race 4: Direct na de start kozen we voor de stuurboordslag naar de kust vanwege de stroom. Dat pakte goud uit: we rondden als 1e de bovenboei! De wind trok helaas niet door, dus trimden we de boot terug naar de stand van gisteren. Bij de benedenboei lagen we nog steeds op kop. Twee slagen voor de bovenboei zetten Enno en Art echter een tandje bij. Ze haalden ons vlak voor de boei in en hielden die positie vast tot de finish. Maar deze 2e plaats gaf ons enorm veel goede hoop!
- Race 5: In de verte op zee zagen we een vreemde, witte streep op het water: daar leek de stroom te draaien. Langs de kust stond de stroom nog mee, dus kozen we weer voor rechts. Bij de bovenboei lagen we 3e en die positie gaven we niet meer af.
- Race 6: De wind nam verder af en de stroom was volledig om. Het voor de windse rak was door de hitte en de zwakke bries loodzwaar.
- Race 7: De wind zakte in. De AP-vlag ging omhoog en we werden naar de kant gestuurd.
De terugreis naar de haven was een uitdaging op zich. De stroom liep zo hard dat iedereen strak langs de vloedlijn moest varen om überhaupt de havenmonding te halen. De badgasten op het strand kregen hierdoor een prachtig decor van de hele vloot voorgeschoteld.
Dag 3: Spiegelvlak water en het eindklassement
Bij het opstaan zagen we de zee al: een prachtige, rimpelloze spiegel in de verte. Dat betekende gezellig wachten op de kant met z’n allen. Helaas kwam er geen zuchtje wind meer bij en werd het evenement afgerond.
Het resultaat? Een prachtige 3e plaats in het klassement! Het was een ontzettend gezellig en mooi weekend.
Tot de volgende keer op het water!
Hylke & Jori
